14 maart 2006
Het beschilderen is weer begonnen.
Dit stuk hout is bestemd voor mijn kleinzoon Pim Versteeg.
Hij vond het drijvende in het Noordzeekanaal.
Het was danig verweerd en ingewaterd.
De nerven en lijnen ervan inspireerden mij tot het bovenstaande.
Een delta . Een terp.
Overdrachtelijk een plekje waar je met droge voeten kunt houden.
Hij wilde iets om aan de buitenkant van zijn mini-huisje te timmeren.
De lichtkap van het vooronder werd vernieuwd.
Daar kun je altijd nog iets van maken, dacht ik.
Een wind en regenwater bestendige schilderskist.
Dat is het geworden. Kan gewoon aan dek blijven.
De andere helft kreeg een beschildering op het glas.
Werkt meteen als zonnebril. Een oud nederlands gezegde luidt: * Zo komt Jan Splinter door de Winter *
Op het tweede windscherm ontstond, ik had alleen nog maar het woord - ontsnapping - bovenstaande omschildering.
Niet wetend wat het worden zou, bepaalde ik waar de horizon zou komen. Lekker hoog. Dan krijg je veel opvlak om een willekeurig landschap te laten ontstaan. Het woord had ik al. Overwoog nog of "escape ", breder zou omschrijven.
Datgene, wat ergens sluimerde, waar nog geen vorm aan was. Herinneringen !
Ombeelden in het voelbare, visueel zichtbare. Spiegelend reflekties, van de wirwar in het menselijk brein.
Wat het werd...........
Een horizon . Een zee. Een stukje duin. Noodgedwongen een polder. De zee werd te hoog.
Een diep geladen tjalk, die van zee komend, scherp bij de wind zeilend, nog net uit lager wal weet te blijven.
Een zeilende klipper { of is het een patrouilleschip dat de scheepvaart controleert }.
Een gebouw. Is het een havenkantoor of een gevangenenkamp met bewakingstoren ?
Een vuurtoren uit onheugelijke tijden. Is de stralenbundel wit licht of is het een radarsysteem { Grote broer let op je }.
Op de 4 hoeken iets dergelijks. Belichtend datgene wat veilig zou moeten zijn. { een haven }.
Verschillende, elkaar overlapende segmenten. Onder observatie van wie of wat dan ook.
Èèn segment ontsnapt aan de totale controle.
Daar is de mogelijkheid, misschien nauwelijks aanwezig, maar toch, om te ontsnappen.
Een klein schip sluipt weg in de nacht. Het schip heeft een naam. * Fenix * .
Ooit door mijn broer Janus, tijdens de bezetting, bewust op een schip geschilderd. In een poging om te ontsnappen.
Om het met het lot op een accoordje te gooien. * Fenix * is immers de naam, van de vogel, die uit zijn as herrees.
* Fenix * .Ook wel omschreven als * De overwinning van het licht op de duisternis *.
Ik gaf het schilderij de tekst mee :
Ontsnapping -................. om te leven ..... "doen ........ "staan ......beslissen .............waar je wilt staan
Ik was blij toen het af was. Deze poging om iets zichtbaar. tastbaar te maken.
20 juli 2007
